Perguntas frequentes

Heb geen schaamte voor het maken van fouten


Ik las ergens de zin 'die dingen gebeuren - en weer door'! Natuurlijk is dat een fantastische tip. Maar waar komt dat gevoel van schaamte vandaan? In combinatie met een gebrek aan zelfvertrouwen is dat niet maar even doorgaan! Dat gevoel van schaamte komt voort uit je vergelijkingsmateriaal uit een moment dat je de controle had verloren en je van schaamte ineen kromp. Die spanning voelde je in je ademhaling en in je keel. Misschien een schaamte waar je niets aan kon doen, omdat de situatie je overwelmde en je onderbewustzijn aan de situatie labeltjes hangde dat je ineen deed krimpen. Zie je het weer voor je, dat moment? Ik wel ... ik voelde me klein en nietig en ik leerde mezelf een overtuiging aan dat ik geen fouten mocht maken; dat gevoel van shaamte wilde ik nooit meer voelen en werd verkeerd opgeslagen in mijn onderbewustzijn in een - wat we binnen PMA noemen - een bad cluster! En wat de naam al zegt: dat is niet mals; het is slecht! Door de vraagtechniek wist ik deze bad cluster vol schaamte te transformeren en toen ik DOOR!




Behandel jezelf als jouw beste vriendin


Met een gebrek aan zelfvertrouwen heb je wantrouwen op een veel dieper niveau. Ik wilde niets liever dan de beste vriendin worden met mezelf. Maar ik had maar weinig fiducie in. Jij wellicht ook. Wat ik ook zei tegen mezelf; hoe lief het ook was, altijd hield ik achterdocht. Wellicht dat je ook door een zogenaamde beste vriendin in de steek bent gelaten? Of had je een vader of moeder die achterdochtig in het leven stonden? Zolang je niet naar dat punt van ontstaan terugkeert. Dat punt dat je in de steek werd gelaten, zal elke goed bedoelde tip als regen langs je naar beneden glijden.




Doen alsof je bakken met zelfvertrouwen hebt


Met klotsende oksels en schreeuwend jezelf pushen. Zeggen wat je moet zeggen. Kijkend naar de uitgang waar je het liefst met gierende banden door verdwijnt. Ik heb mezelf gedwongen het te doen. Ik deed het ook en natuurlijk is het fantastisch als je het voor elkaar krijgt. Maar - man oh man - wat een stress! Dezelfde stress waarin het gebrek aan is ontstaan. Ik voelde het weer toen alle ogen op mijn gericht waren. In de klas. Mijn spreekbeurt over vlinders. Ze lachte me in het geniep gewoon uit en de meester deed er geen flikker aan. Mijn spreekbeurt werd niets. Als een monotome stoomlocomotief dreunde ik door de materie heen. Net zoals in die vergadering toen ik mijn zegje moest doen. Die blik van die collega ... het was net zoals TOEN in de klas. Voel je het ook in je lichaam? Tijdens een PMA sessie met een cliënt wist zij precies te vertellen dat haar hart uit haar borstkast bonkte en dat haar keel nog droger was dan schuurpapier. Maar door de sessie veranderde het schuurpapier weer naar een zachte keel. Het schreeuwende gevoel wat ze voelde werd een lieve stem en haar hartslag ging weer naar beneden.




Stop met jezelf te vergelijken


Met een gebrek aan zelfvertrouwen heb je nog al snel de neiging om je te vergelijken met anderen. Een dame die ik begeleidde ging middels de PMA vraag methode terug naar de bad cluster waarin de overtuiging lag opgeslagen dat ze altijd net even meer haar best moest doen. In de film die voor haar afspeelde wees haar moeder altijd naar haar vader die nooit de kans had gehad. Hij kwam uit de oorlog en was door een bombardement mentaal flink beschadigd. Maar zijn broer die kreeg altijd alles voor elkaar. Als klein meisje werd haar dat altijd verteld. Daardoor keek ze altijd naar wat de ene minder kon en de ander met of zonder zijn best te doen bereikte. Op haar werk liep ze op haar tenen, omdat ze altijd net even meer haar best wilde doen, om zo de karmische conditionering te doorbreken van haar opa. Hij had nooit de kans gehad en door net even meer dan je best te doen ... brak het haar bijna. Ze was eigenlijk altijd moe. Het mooie was dat na een aantal weken ik een mail van haar kreeg met als reactie dat ze niet langer meer 120% gaf, maar 100% en zelfs soms 80%. Waardoor ze die 20% in constructieve dingen kon stoppen.